Angielskie zaimki - naucz się ich z łatwością

Aby lepiej porozumiewać się w innym języku, warto znać zaimki i wiedzieć, kiedy się ich używa. Poznaj główne kategorie w języku angielskim.

Kiedy poznamy ich funkcjonowanie w języku angielskim, zrozumiemy, w jaki sposób tworzą one strukturę języka, w którym piszemy i mówimy.

Każda część ma funkcję, która nadaje gramatyczne znaczenie tworzonym zdaniom, jako podmioty wiodące, czasowniki lub dopełnienia czynności, o których się mówi.

Jednym z tych kluczowych elementów w nauce każdego języka są zaimki.

Czym jest zaimek?

Zaimki to słowa, których używa się, by odnieść się do osób, rzeczy lub zwierząt bez nazywania ich po imieniu. Ich pochodzenie wywodzi się od łacińskiego pronōmen oznaczającego "w miejsce imienia".

W konstrukcji zdania w każdym języku zaimki zastępują osoby gramatyczne. Obejmują ich płeć (męską, żeńską i nijaką) oraz liczbę (pojedynczą lub mnogą).

Na przykład:

"Mary już je. Jedz z nią" - Mary is already eating. Eat with her."

W tym przypadku słowo "ona" (ang. "her") zastępuje Mary i nie musimy ponownie wymieniać jej imienia ani dawać do zrozumienia, że jest ona jedną osobą. Zaimek już przekazał nam tę informację.

Podstawowe zaimki w języku angielskim (ang. “Pronouns”)

Kiedy tworzymy zdanie w języku angielskim, użycie zaimków jest takie samo: zastępują osobę, zwierzę lub rzecz.

Aby szybciej uczyć się angielskiego, musimy znać ich klasyfikację ze względu na użycie, ale generalnie możemy wyróżnić następujące kategorie zaimków:

Zaimki osobowe (ang. “Subject pronouns”)

Zaimki osobowe zastępują podmiot wykonujący daną czynność i są najczęściej używane.

Warto zauważyć, że zaimek it jest używany w odniesieniu do obiektów nieożywionych, które nie są ani męskie, ani żeńskie.

Należy również zauważyć, że w przeciwieństwie do języka polskiego, w którym możemy pominąć zaimek "ja" w zdaniu (Ja tańczę / Tańczę), w języku angielskim nie można tego zrobić i konieczne jest użycie I, aby wskazać, kto wykonuje daną czynność.

Zaimki w funkcji dopełnienia (ang. “Object pronouns”)

W odróżnieniu od zaimków osobowych podmiotu, zaimki osobowe przedmiotu wskazują, na kogo przypada dana czynność. Są one obiektem bezpośrednim, który umieszcza się po czasowniku i są znane jako zaimki wskazujące (accusative pronouns).

Zaimki dzierżawcze (ang. “Possessive pronouns”)

Zaimki dzierżawcze wskazują na posiadanie lub własność danej rzeczy i odpowiadają na pytanie "Czyje to jest?” Różnią się od przymiotników dzierżawczych tym, że zaimki zastępują podmiot i nie są ograniczone do opisywania go. Ponadto przymiotniki dzierżawcze umieszcza się przed podmiotem.

W języku angielskim nie ma zaimka dzierżawczego dla podmiotu it.

Zaimki zwrotne (ang. “Reflexive pronouns”)

Zaimki zwrotne są używane, gdy czynność dotyczy osoby, która ją wykonuje, przez co podmiot staje się obiektem bezpośrednim lub pośrednim.

Zaimki nieokreślone (ang. “Indefinite pronouns”)

Zaimków nieokreślonych używa się, by odnieść się do osób lub rzeczy, nie mówiąc dokładnie, czym lub kim one są. Może tak być, ponieważ nie ma takiej konieczności i działają one zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej.

W przypadku podmiotu dodaje się końcówkę body, a w przypadku obiektu nieożywionego thing.

Znajomość zaimków w języku angielskim jest bardzo prosta i pozwala nam komunikować się w pełniejszy sposób. Naucz się ich używać, a zobaczysz, że kiedy będziesz pisać lub mówić po angielsku, będziesz bardziej precyzyjny w swoich wypowiedziach.